Er is een ongemakkelijke waarheid waar veel webbouwers liever omheen praten: een website is geen eindproduct. Het is geen doos die je overhandigt, geen sleutel die je afgeeft, geen “klaar is Kees”-moment. Een website leeft. Hij verandert, veroudert, krijgt kuren, groeit, krimpt, en moet af en toe stevig bijgestuurd worden. Wie een website als product verkoopt, liegt zichzelf én de klant voor. Misschien niet expres, maar wel structureel.

Bij De Webchauffeur koop je daarom geen website. Je koopt samenwerking. Dat klinkt vaag, dat weet ik. Marketingtypes krijgen hier spontaan uitslag van. “Samenwerking” staat namelijk niet lekker op een prijslijst. Je kunt het niet in een doos stoppen en er zit geen strik omheen. Maar het is wel het enige eerlijke aanbod in dit vak.

De meeste ellende die ik tegenkom ontstaat doordat iemand dacht een product te kopen. Een website van X euro. Inclusief dit, exclusief dat. Opleverdatum hier, nazorg daar. En zodra de site live staat, valt het stil. Totdat er iets misgaat. Dan begint het wijzen. Naar contracten. Naar kleine lettertjes. Naar “dat zat niet in de scope”.

Samenwerking werkt precies andersom. Dan is de website geen eindpunt, maar het startpunt. Het gesprek stopt niet bij livegang, het begint daar pas echt. Pas dan zie je hoe bezoekers zich gedragen. Waar ze afhaken. Wat Google wel pakt en wat niet. Welke aannames fout waren. En geloof me: er zijn altijd aannames die fout zijn. Altijd.

In een samenwerking mag dat. Sterker nog: het is de bedoeling. We kijken, meten, voelen, bijstellen. Soms klein, soms rigoureus. Soms technisch, soms inhoudelijk. Dat is geen falen, dat is onderhoud. Net als bij een voertuig. Je koopt geen bus en denkt: nou, klaar, nooit meer naar omkijken. Dan ben je vooral heel optimistisch.

Wat klanten bij De Webchauffeur vaak even moeten laten landen, is dat ik niet werk met “bestellingen”. Je bestelt geen feature alsof je bij de snackbar staat. Je brengt een vraag. Een idee. Een probleem. En soms is het eerlijke antwoord: dit moeten we nu niet doen. Of: dit gaat je geld kosten en weinig opleveren. Of: wacht hier even mee.

Dat is precies waarom ik geen product verkoop. Een product moet geleverd worden, ook als het eigenlijk geen goed idee is. Samenwerking laat ruimte voor tegenspraak. En ja, dat botst soms. Maar liever een ongemakkelijk gesprek vooraf dan maanden frustratie achteraf.

In de praktijk ziet zo’n samenwerking er verrassend nuchter uit. Geen wekelijkse strategische sessies met buzzwords. Geen dashboards vol grafieken waar niemand naar kijkt. Wel korte lijnen. Duidelijke afspraken. En het besef dat niet alles vandaag hoeft, maar sommige dingen wel goed moeten.

Je krijgt geen “u vraagt, wij draaien”-mentaliteit. Je krijgt “u vraagt, wij denken”. En soms draaien we. Soms niet. Dat is wennen voor mensen die gewend zijn dat een leverancier vooral ja knikt en daarna de factuur stuurt. Maar het voorkomt een hoop ellende. En ja, het scheelt mij ook een hoop herstelwerk.

Waarom dit voor kleine zelfstandigen juist werkt, is simpel. Ze hebben geen zin in leveranciers, maar in bondgenoten. Mensen die hun bedrijf snappen. Die weten dat een foutje op een website geen theoretisch probleem is, maar gewoon gemiste omzet. Of gezichtsverlies. Of gedoe met klanten. Die context kun je niet in een product stoppen.

Daarom investeer ik in langdurige relaties. Ik wil weten wat voor vlees ik in de kuip heb. Wat voor klanten jij hebt. Waar je wakker van ligt. Waar je ambitie zit en waar je grenzen liggen. Dat klinkt bijna therapeutisch, maar het is vooral praktisch. Hoe beter ik je bedrijf begrijp, hoe minder onzin we bouwen.

Het gevolg is dat de uren vaak scheef lopen. Dat weet ik. Soms werk ik meer dan afgesproken. Soms denk ik achteraf: dit was economisch niet handig. Maar dat is de prijs van samenwerken. En die betaal ik bewust, omdat ik weet dat het zich op lange termijn terugbetaalt. Niet altijd in geld. Soms in vertrouwen. Soms in doorverwijzingen. Soms in rust.

Een productrelatie stopt bij oplevering. Een samenwerkingsrelatie evolueert. Websites groeien. Bedrijven veranderen. Markten schuiven. Google verzint weer iets nieuws. En dan is het prettig als je niet opnieuw hoeft te shoppen voor “een webbouwer”, maar gewoon iemand appt die al weet hoe jouw toko in elkaar zit.

Dat is ook waarom ik geen angst heb voor transparantie. Ik leg uit wat ik doe. Waarom ik het doe. Wat het kost in tijd en wat het oplevert in realiteit. Geen magische rookgordijnen. Geen “SEO-geheimen”. Kennis vasthouden is ook een verdienmodel, maar het is niet de mijne. Een goede samenwerking maakt de klant slimmer. Niet afhankelijker.

Ironisch genoeg is dat juist waarom klanten blijven. Niet omdat ze vastzitten, maar omdat ze niet wég willen. Omdat ze voelen dat er iemand meedenkt die geen belang heeft bij domme beslissingen. Die liever nee zegt dan iets bouwt waar niemand beter van wordt.

Dus nee, bij De Webchauffeur koop je geen product. Je koopt betrokkenheid. Aandacht. Ervaring. En iemand die niet verdwijnt na de factuur. Dat is lastiger te verkopen dan een “all-in websitepakket”. Het is minder sexy. Minder schaalbaar. Maar het is wel eerlijk. En eerlijkheid schaalt misschien slecht, maar ze houdt het wel lang vol.

Samenwerking is geen feature. Het is de fundering. En wie dat eenmaal snapt, begrijpt ook waarom goedkoop uiteindelijk altijd duurkoop is. Niet omdat het geld kost, maar omdat het je de verkeerde relatie oplevert. En relaties, net als websites, bepalen uiteindelijk of iets werkt of niet.