Er is iets wat je zelden ziet in offertes, maar wat bij De Webchauffeur altijd meereist. Uren. Veel uren. Uren die niet gefactureerd worden. Uren die niet in een Excel-sheet passen. Uren die ontstaan omdat iemand appt met “het voelt toch nog niet helemaal goed” en je wéét: hij heeft gelijk. En dus ga je weer kijken. Nog een keer sleutelen. Nog een keer herschrijven. Nog een keer optimaliseren. Niet omdat het moet, maar omdat het schuurt als je het laat liggen.

Dat is geen businessmodel uit een marketingboek. Dat is overtuiging. En ja, dat is economisch gezien soms behoorlijk onhandig.

De Webchauffeur is niet ontstaan uit een pitchdeck, maar uit frustratie. Frustratie over websites die er gelikt uitzagen maar niks deden. Over bureaus die verdwenen zodra de factuur betaald was. Over “onderhoudscontracten” die vooral het onderhoud van de bankrekening van het bureau dienden. En over kleine zelfstandigen die dachten dat het aan henzelf lag dat hun website niet werkte. Spoiler: dat lag het zelden.

Wat er wél bij komt kijken om dit goed te doen, zie je niet aan de voorkant. Je ziet geen avonden documentatie doorspitten. Geen testomgevingen. Geen plugins die drie keer opnieuw gebouwd worden omdat de eerste twee versies technisch prima waren, maar moreel niet klopten. Want ja, ook code heeft moraal. Zeker als je met andermans bedrijf bezig bent.

SEO is daar een mooi voorbeeld van. Iedereen roept dat hij het kan. Weinig mensen leggen uit wat het kost. Niet in geld, maar in aandacht. SEO is geen knop. Het is kijken naar zoekintentie, concurrentie, technische beperkingen, contentkwaliteit, snelheid, structuur, timing. Het is accepteren dat sommige dingen pas na maanden effect hebben. Dat is lastig verkopen in een wereld die “nu resultaat” eist. Maar het is wel de waarheid.

Bij De Webchauffeur wordt daar niet omheen gedraaid. Ik beloof geen gouden bergen. Ik beloof geen plek 1 in Google volgende week. Ik beloof wél dat ik alles wat ik weet inzet om jouw website technisch, inhoudelijk en structureel zo sterk mogelijk te maken. En dat betekent soms dat ik meer tijd in een project stop dan er ooit op de factuur staat.

Is dat slim? Financieel gezien: nee. Menselijk gezien: absoluut.

Het verschil zit ’m in het speelveld. De Webchauffeur heeft een baan ernaast. Een echte. Met verantwoordelijkheid. Dat betekent dat deze business niet hoeft te overleven op upsells, lock-ins of vage abonnementen. Ik hoef niemand gevangen te houden in een systeem omdat “anders de cashflow in gevaar komt”. Dat geeft vrijheid. En die vrijheid gebruik ik om keuzes te maken die goed zijn voor de klant, niet alleen voor mij.

Dat zie je terug in de prijsstelling. Die is niet gebaseerd op “wat kan de markt hebben”, maar op “wat is eerlijk voor beide kanten”. Dat betekent: geen dumpprijzen, maar ook geen bureau-tarieven waar een zzp’er spontaan jeuk van krijgt. Het betekent ook: soms te goedkoop voor wat erin zit. Dat weet ik. Dat weet de klant meestal pas achteraf.

Want pas na een jaar zie je het echte plaatje. Dan blijkt dat die website nog steeds draait. Dat updates geen paniek veroorzaken. Dat SEO langzaam maar stabiel groeit. Dat er geen onverwachte kosten opduiken. Dat vragen gewoon beantwoord worden. En dat je niet telkens opnieuw hoeft uit te leggen wie je bent en wat je doet.

Daar zit de investering. Niet in snelle winst, maar in relatie. Ik bouw geen projecten, ik bouw routes. Lange routes. Met onderhoud, bijsturen en af en toe een omleiding. Dat betaalt zich niet uit in maand één. Soms niet eens in jaar één. Maar het betaalt zich terug in vertrouwen. En vertrouwen is het enige echte kapitaal in dit vak.

Kleine zelfstandigen hebben geen zin in gedoe. Geen zin in technisch geneuzel. Geen zin in vage rapportages waar niemand wijzer van wordt. Ze willen dat het werkt. En als het niet werkt, willen ze iemand kunnen bellen die niet begint met “staat dat in het contract?”. Die mentaliteit zie je niet vaak meer. Die past niet in schaalbare modellen. Maar hij past wel bij echte ondernemers.

De ironie is dat juist doordat ik er geen maximale winst uit hoef te persen, de samenwerking vaak langer duurt. Klanten blijven. Projecten groeien. Websites worden uitgebreid. Nieuwe ideeën ontstaan. En ja, dan wordt er uiteindelijk ook geld verdiend. Alleen niet ten koste van alles. Niet ten koste van nachtrust, kwaliteit of eerlijkheid.

Ik investeer liever tien uur extra in een klant die blijft, dan één uur in tien klanten die na oplevering verdwijnen. Dat is geen romantiek. Dat is ervaring. Jaren ervaring. En een flinke hoeveelheid littekens van projecten die ooit “efficiënt” moesten zijn en uiteindelijk niemand gelukkig maakten.

Dus nee, De Webchauffeur is niet de goedkoopste. En nee, dit is geen liefdadigheid. Maar het is ook geen uitknijpmodel. Het is een bewuste keuze om te werken vanuit vakmanschap, nieuwsgierigheid en een lichte koppigheid die weigert om genoegen te nemen met half werk.

Wie bij De Webchauffeur instapt, koopt geen product. Die stapt in een samenwerking. Met iemand die liever iets langer doorwerkt dan iets half oplevert. Die liever uitlegt waarom iets niet slim is, dan het toch maar doet omdat het verkocht is. En die liever investeert in jarenlange relaties dan in snelle winstmarges.

Dat kan alleen omdat de basis klopt. Omdat er ruimte is. Omdat er geen druk is om elke minuut te monetizen. En omdat ik er heilig van overtuigd ben dat kleine zelfstandigen beter verdienen dan de rommel die ze te vaak krijgen voorgeschoteld.

Gratis is duur. Goed werk kost tijd. En tijd, als je het goed inzet, betaalt zich altijd terug. Misschien niet meteen. Misschien niet spectaculair. Maar wel duurzaam. En daar rijd ik op. Elke dag weer.